Ik voel me zo schuldig als ik mijn baan opzeg...

Herken je dat... een schuldgevoel alleen al als je denkt aan het opzeggen van je baan?
Want hoe zullen je collega's reageren? Je wordt al zenuwachtig als je bedenkt hoe je dat moet gaan vertellen. Je hebt het gevoel dat je ze in de steek laat. Want als je vertrekt, zadel je ze op met een hoop extra werk. Je collega's lopen al over van het werk. En jij bent nou eenmaal de enige die kennis heeft van dit vakgebied. Dat kunnen ze er toch niet allemaal bij gaan doen?

Maar weet je?
Niemand is onmisbaar. Overal is een oplossing voor. Wat heeft jouw werkgever aan iemand die ongelukkig is in zijn werk? Iemand die zijn talenten niet kwijt kan en niet meer het gevoel heeft dat hij kan groeien in zijn werk? Of geconcludeerd heeft dat dit werk niet bij hem past?

Je hebt misschien al jaren het uiterste gegeven voor je werk. En ergens weet je al heel lang dat je het niet naar je zin hebt. 

Als je daar blijft werken uit schuldgevoel, hoe eerlijk ben je dan nog naar jezelf toe?
Sta eens stil bij wat je nou eigenlijk echt zelf wil. Niet de regie geven aan je omgeving en wachten tot zij met iets anders voor je komen, maar zelf die regie pakken! Waar word je blij van? Waar droomde je vroeger van? Welke mogelijkheden heb jij met jouw talenten en ervaring?

Denk er eens aan hoe het voelt als je hebt ontdekt wat je echt wil. En je vindt een baan die bij jou past, waar je met plezier naartoe gaat. Hoeveel rust gaat jou dat geven?

Een 'nee' tegen een ander, is een 'ja' tegen jezelf. Hoeveel is die 'ja' tegen jezelf jou waard?

PS: Je bent echt niet de enige. Even sparren?  Plan gerust een gratis carrièreboost gesprek in.

Foto: Heerlijk plekje aan het water bij mijn praktijk, met uitzicht op de Peperbus :-)